“Hi Kathir Good morning… என்ன கிளம்பியாச்சா? ”

“Hi Sh… Vanthana Good morning.. Jus getting ready…”

“நான் 2  wheelerல தான் வரேன்.. u can join me “

“Oh thanks.. என் friend  பைக்ல வரேன்னு சொல்லிட்டேன் .. so u carry on ”

“ok c u in office… “

“Ok bye…”

சுவேதவை பார்க்கமுடியாம போனதைவிட இப்போ வந்தனா மூஞ்சில முழிச்சிகிட்டு  ஒரே ஆபீஸ்ல இருக்கனும்கரதுதான் பெரிய challenge -சே ..  சுவேதாக்கு  call பண்ணேன்

“hai  என்ன ஆபீஸ் கிளம்பியாச்சா?”

“ஹ்ம்ம் என்ன sir call பண்ணா பிசியாவே இருக்கீங்க ?!”

“இல்லை வந்தனாதான் call  பண்ணிருந்தா… அவள்கூட bikeல வரேனானு கேட்டா… நான் friend bike ல வரேன்னு சொல்லிட்டேன்  ”

“oh ஏன் அவளோட bike லையே போயிருக்கலாமே..?”

“போயிருக்கலாம்… உனக்கு புடிக்காதே அதான்.. ok .. உன்கிட்ட வேற கேட்கணும்  ”

“என்கிட்டே என்ன கேட்கணும்?”

“Permission தான்…. next time அவளோட bikeல போக என்ன கூப்பிட்ட … நான் போலாமா செல்லம் ? ”

“மகனே… தொலைச்சிடுவேன் …. இந்த மாதிரி ஆசைவேற இருக்கா? ”

“Cool  down சும்மா ஒரு பிட்-ah போட்டு பார்த்தேன்… “

“ஹ்ம்ம் அப்பறம் இன்னும் நீங்க கிளம்பவில்லையா? ”

“தோ..  am gonna take ma friend’s bike”

“ok .. ஜாக்கிரதையா ஓட்டுங்க… office போனதும் message பண்ணுங்க ”

“Sure  dear …. “

20 minutes இன்னும் கொஞ்ச தூரம் தான் office நாலு signal cross பண்ணியாச்சு இன்னும் 2 signal பாக்கி இருக்கு…என்னவோ practical exam க்கு போற feel லாவே இருந்துச்சு…. குமார் நேத்து ராத்திரியே சொன்னான் ” ரொம்ப expectationலாம் வெச்சுக்காத போனோனே ஒரு ரெண்டு document கொடுத்து Analyse பண்ணுன்னு சொல்லிடுவான்வோ.. so relax ah போ…. ” னு but எனக்கென்னவோஒரே tension-ah இருந்துச்சு… கடக்கவேண்டிய 2 signal களில் முதல் signal .. இன்னும் 83 secs இருக்கு… cell ல எடுத்துபார்த்தேன்… சுவேதா message பண்ணிருந்தா…

“Kathir have you reached…?” message வந்து 10 minutes ஆகியிருந்துச்சு.

reply பண்ணலாம்னு reply option choose பண்ணும் போது green signal போட்டான்…  bike ah start பண்ண சில secondsலையே… call வந்துச்சு…

சுவேதாதான் call பண்ணா.. எங்காவது நின்னு call attend பண்ணலாம்னா நேரமும் இல்லை , நெரிசல்ல இடமும் இல்லை… call attend பண்ணி “office போயிட்டு call பண்றேன்னு ” சொல்லிட்டு வச்சிடலாம்னு attend பண்ணேன்..

“office போயிட்டு call பண்றேன் “

“கதிர் line clear ah இல்லை.. ”

“போயிட்டு call பண்றேன் ”

“ஒன்னும் கேட்கல கதிர் ”

“போயி.…” call cut ஆகிடுச்சு….. 

திடீர்னு பார்த்தா நான் ஒரு எடத்துல நின்றிருந்தேன்  , நான் வந்த bike ஒரு எடத்துலயும், என் உடல் தலை பிளந்து மற்றொரு இடத்திலும் இரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தது…  எதிர்பாராத விதமா இப்படி ஒரு விபத்துல நான்  செத்துப்போவேன்னு நினைக்கலை ….  எனக்கு இப்படி ஒரு சம்பவம் நேர்ந்தது சுவேதாக்கு தெரிஞ்சிருக்குமான்னு தெரியலை….

கும்பல் சேர்ந்துடுச்சு , கூட்டத்தில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு மாதிரி பேசினர்….

“நல்ல படிச்ச ஆளா இருக்கான் cell phone பேசிக்கிட்டே ஓட்டிருக்கான்.. அதான் spot out … ”.

கதைகள் முதல்பக்கம்

“இனிமே weekends தான் meet பண்ணலாம் “

“ஹ்ம்ம்… கதிர் உன் manager கிட்ட பேசி ஏன் நீயும் நந்தனம் office வந்துடேன்?! ”

“நல்ல idea தான் ஆனா project னு போன முதல்நாளே ‘என் சுவேதா work பண்ற office லையே எனக்கும் project  allocate பண்ணுங்க’ னு கேட்கமுடியாது  ”

“ஹல்லோ என்ன கிண்டலா ? நாளைலேந்து வேற பஸ் , வேற office , வேற கான்டீன்..” னு அவ வேற வேறனு சொல்லிட்டே போனா.. அவளை கொஞ்சம் கடுப்பேத்தலாம்னு..

“வேற கதிர் “ னு சொன்னேன்.. பிரிவை எண்ணி அழும் நிலையில் இருந்தவள்… அழுகை மறைந்து பயங்கர கோபமாக காணப்பட்டாள்…  

“வேற கதிர்-னா?  WHAT DO U MEAN BY THAT KATHIR? ”

“Hey relax.. cool down Swetha.. am juz Kidding “

“No Kathir this is the second time ur talking like this… ”

அவள் என்னை பார்க்க பிடிக்காமல் அந்தபக்கம் திரும்பிவிட்டாள்…

“ஏ.. சும்மா விளையாட்டுக்குத்தான் சொன்னேன் “

பாதி சாப்பாடு சாப்பிடாமலேயே விர்ர்ர்னு எழுந்து போய்ட்டா…..

சரி சாயந்தரம் வரைக்கும் ஒன்னும் பேசவேண்டாம்.. Evening பஸ்ல பேசிப்போம்னு காத்திருந்தேன்… இருந்தாலும் மனம் கேட்காமல் 2 message பண்ணேன், எந்த reply யும் இல்லை…

பஸ் start ஆகுறவரைக்கும் ஒன்னும் பேசிக்கவேயில்லை… சரி என் தப்புதான்னு நானே பேச்சை ஆரம்பிச்சேன் …

“என்ன மேடம் இன்னும் கோபம் தீரலையா?”

புறமுதுகு காட்டி சன்னல் பக்கம் திரும்பி பார்த்தா….

“ஓகே ஓகே நேராவே உட்கார்.. நான் எதுவும் பேசலை… ”  கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு அவள் நேரா உட்கார்ந்தா… ஒரு பொண்ணு அவளுக்கே இவளோ கோபம்னாஎனக்கு கோபம் வராதா?!

நானும் கடுப்புல என் மடியில இருந்த bagய் தூக்கி பக்கத்துல இருந்த சீட்ல வேகமா போட்டேன்…போட்ட சத்தத்துல மூணு seat முன்னாடி உட்கார்ந்திருந்த sir திரும்பிப்பார்த்தார்… நான் ’bag ‘ னு பல் இழுசிகிட்டே சொன்னேன்… இப்பவும் அவள் எதுவும் பேசலை…

கடுப்புல .. “சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னே…” னு சொல்லி முடிக்கலை… திரும்பி வைச்சா ஒண்ணு என் கன்னத்துல Kiss  இல்லைங்க பளார்னு ஒண்ணு வைச்சா…

“என்னடா விளையாட்டு ? ! என்னை என்ன அந்த மாதிரி பொண்ணுன்னு நினைச்சியா?”

நான் வாய திறக்கலை.. திறக்கமுடியலை….

“பதில் சொல்றா…  அன்றைக்கு அப்படிதான் பொண்ணுங்கலாம் dynamic அது-இதுனு சொன்னே…  ”

“hey sorry சுவேதா .. சும்மா விளையாட்டுக்குத்தான் சொன்னேன்..”

“இதுல என்ன விளையாட்டு? எனக்கு doubt ஹா இருக்கு .. நீ… நீங்க என்னை உண்மையாவே லவ் பண்றீங்களா இல்லையா ?”

“என்ன சுவேதா… இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்டுட்ட ? yes  am truely in love with  you  ”

“அப்படினா.. ஏன் இப்படி மடத்தனமா பேசி என்னை கடுப்பேத்துற….   ”

இப்போ கொஞ்சம் கோபம் கம்மியானமாதிரி தெரிஞ்சா…

“இல்லை என் செல்லத்த கொஞ்சம் கொபம்மாக்கி விளையாண்டேன் .. ஆனா நீ இவளோ serious ஆவனு நன் கொஞ்சம் கூட யோசிக்கலை.. am  really  sorry சுவேதா ..”

“கதிர் நீங்க சொல்ற ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் நான் serious -ah தான் எடுத்துப்பேன்… நீங்க விளையாட்டுக்கு என்னை செத்துப்போனு சொன்னாகூட பதில் சொல்லவோ, உங்கள ஏன்னு கேள்வி கேட்கவோ  நான் அடுத்த நிமிஷம் இருக்கமாட்டேன்  ”…னு சொல்லிட்டே அப்படியே என் தோளில் சாய்ந்தால்…. அப்போதான் அந்த call  வந்துச்சு…

“Hi  கதிர் , this is வந்தனா “

“Hai வந்தனா.. wats up ?”

“உனக்கு எந்த officeல project சொல்லிருக்காங்க ? “

“அடையார். ஏன் ?”

“Oh great .. எனக்கும் அந்த officeதான் “

“okay “

“okay நாளைக்கு officeல பார்ப்போம்…!”

“ஒகே bye”

“வந்தனா call பண்ணா அவளுக்கும் அடையார் ஆபீசாம்! “

“Good you got a good company…”

“No “

“Why Kathir?”

“i dont like her much… ” னு கோபமா சொன்னேன்

“ஏன் அவள் நல்லா அழகாதனே இருக்குறா ?” தெரியும் என்ன கடுப்பேத்ததான் இப்படி பேசுறான்னு…

“hallo stop talking about her…  “

“நீ மட்டும் எனக்கு புடிக்காத மாதிரி பேசி என்னை கடுபேத்தல.. அதான் சும்மா இப்படி பேசினேன்… இப்போ புரியுதா அந்த feel எப்படி இருக்குனு ?  ”

“Ok Ok அதான் sorry கேட்டேன்ல… ” .

என் stopping வந்துடுச்சு, எனக்கு திடீர்னு தொண்டையெல்லாம் காய்ந்து வார்த்தை வரலை.. அப்பறம் எப்படியோ throatஐ clear பண்ணிட்டு…

“Okay Swetha .. all de very best.. will call u soon… ” னு சொல்லிட்டு நான் seatலேர்ந்து எழுந்துட்டேன்… எழுந்த என் கையை பிடிச்சு  

“Bye Kathir … All de very best for u too… ” னு சொல்லிமுடிக்கையில் என் கையில் விழுந்தது அவள் கண்ணீர் துளி… என் கையால் அவள் விழிவரும் நீரைத் துடைத்து அவள் நெற்றிப்பொட்டில் முத்தமிட்டு விடைபெற்றேன்….

கதைகள் முதல்பக்கம்

http://senthyl.wordpress.com/2011/02/05/காதல்-ஒருவனுக்கு-மறுபிறவ/

“அது“ னுதான் சொல்லணும்  ஏனென்றால்  சில  விஷயங்கள்  நம்மை  தாக்கி  நமக்கு  நன்மை பயக்காதெனில் அதை எவ்வாருவேண்டுமானாலும்  அழைக்கலாம் நான் அதை “அது” என்று அழைக்கிறேன் ..

அந்த thursdayதான்  அதோட அறிமுகம் கிடைச்சது… எப்போதும் Lunchக்கு தனியாவர  சுவேதா அன்றைக்குதுதான் அவளையும் (அது) அழைச்சுட்டு வந்திருந்தா… அவள் பெயர் வந்தனா -  அவள் dressing கொஞ்சம் நாராசமா இருந்துச்சு… கொஞ்சம் வேகமா அவள் மூச்சிவிட்டா அந்த dress தாங்காது… எல்லா பயபுள்ளையும் அவளையே பார்த்துகிட்டு இருந்தான்வோ….

நான் அவள் யாருங்கற மாதிரி புருவத்த உயர்த்தி சுவேதவை பார்த்தேன்… அவள் “Hi கதிர் this is Vanthana … she is my  batchmate .. ” னு சொல்லி introduce பண்ணிவைச்சா…

“hi Vanthana “

“Hallo கதிர்… உங்கள பத்தி சுவேதா நிறைய சொல்லிருக்கா  ” னு சொல்லிட்டு அவள் கையை என் முன்னாடி handshake செய்ய நீட்டினா… என்னபண்றது  நானும் பதிலுக்கு என் கையை நீட்டி கைகுலுக்கினேன்… சுத்தி இருந்த ஒருத்தன் சொன்ன comment “செம்ம Shake மாமே..”…. எட்டி இருந்தவனுக்கே அப்படினா என்கதி?! ஹ்ம்ம்ம் control பண்ணிட்டு பார்வையை சுவேதாமேல திருப்புனேன்…

“இப்படி ஒரு அழகான பொண்ணு உங்க batchல இருக்குறதா சொல்லவேயில்லை “ னு  சுவேத்தாக்கு கொபம்வரனும்னே சொன்னேன்… ஆனா சுவேதா எந்த reactionனும் இல்லாம சாப்ட்டுட்டுஇருந்தா…

“Oh Thanks its great compliment for me “ சுவேதா எதுவும்  பேசாம அவள் cellல்ல sms check பண்ணிட்டுஇருந்தா…. பார்த்தா அடுத்த சில secondsலையே எனக்கு sms வந்துச்சு… சுவேதாதான் அனுப்பியிருந்தா

“Romba Jollu vidatha ”

“Hey not oly me.. everyone is looking at her only…. Even she is blusing at me ”

என் கையில் cell-ல பார்த்தவுடனே…

“Kathir tell me ur number… “ னு கேட்டுகிட்டே தன்னோட mobileல  வெளில எடுத்தா வந்தனா..  நானும் சுவேதாவ பார்த்து நக்கலா சிரிச்சிகிட்டே வந்தனாகிட்ட என் number சொன்னேன்…. number  வாங்கினவுடனே ஒரு 4 forward மெசேஜ் அனுப்பிட்டா.. அத்தனையும் லவ் messages !

Evening Bus…..இன்றைக்கு மதியம் நம்ம வந்தனாகூட பல்லைகாமிச்சி சிரிக்கும்போதே இவள் முகம் சரியில்லை இப்போ பஸ்ல மட்டும் என்ன கொஞ்சவபோற ? பக்கத்துல உட்கர்ந்ததுலேர்ந்து என் பக்கம் திரும்பாம சன்னலையே முறைச்சி பார்த்துகிட்டிருந்தா…. என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சு, வந்தனா அனுப்பின லவ் messagesலாம்   அவளுக்கு forward பண்ணேன் . அவள் “nice ” னு reply பண்ணா….

“என்ன nice ?! மேடம் பேசமாட்டீங்களோ ?”

“அதான் உங்களுக்கு புது friend  கிடைச்சாச்சே.?!  ”

“yes  நீதானே introduce பண்ணிவெச்ச .. என்னா இப்போ just numbers தானே share பண்ணிகிட்டோம் .. அதுக்கு ஏன் இவ்வளோ கோபம் ?”

“அதான்… உங்களுக்கு எனக்கு reply பண்ணகூட முடியலை…..  ”

“என்ன reply ? “

“ஹ்ம்ம் உங்க mobile ல check பண்ணுங்க.. ”

அப்போதான் அவள் கடைசியா அனுப்பிச்ச messageஐ பார்த்தேன் “ve u started?!”

” நான் கிளம்புற அவசரத்தில உன்  message  வந்ததை கவனிக்கல  ”

இன்றைக்கு அவள் கோபம் புதிதாகவும் கொஞ்சம் பிடிவாதமாகவும் இருந்துச்சு….

“See சுவேதா, நமக்கு நாளையோட training முடியபோதுல அதான் என் batchmates கிட்ட பேசிட்டுவர்ற  அவசரத்துல உன் messageஐ பார்க்கலை….. ”

“ok ok எப்போதும் ஒரு காரணம் வெச்சிருபீங்களே  ?! ”

“உனக்கு கோபம் நான் message அனுப்பாததா? இல்லை நான் வந்தனாவோட பேசினதா?”

“ரெண்டும்தான்”

“இல்லை. எனக்கு தெரியும் நான் வந்தனாகூட பேசினதுதான் உன் கோபத்துக்கு காரணம்…”

“ஆமாம்.. வேற எதாவது பேசலாமே… ”

“என்ன பேசலாம்? எல்லாம் நாளையோட முடியபோகுது…”

“எல்லாம்னா? wat do u mean கதிர்? ”

“எல்லாம்னா.. எல்லாம்தான்… training … module tests … “

“நம்ம லவ்…ஹ்ம்ம்ம் ” என் shoulder  புடிச்சி உலுக்கிக்கேட்டா…

அவளின் காதல் இறுக்கத்தில் என் மனசுக்குள்ள சிறு சந்தோசம் இருந்தாலும், வெளியில் காட்டிக்கொல்லாது மேலும் அவள் என்னை இருக்கும்வண்ணம்  என் சொல்லாடலை தொடர்ந்தேன்…

“இல்லை சுவேதா, குமார் சொல்லிருக்கான் பொண்ணுங்கெல்லாம் dynamic ….  ஆனா சுவேதா… ”

“போதும் கதிர் நீங்க இதுக்குமேல எதுவும் பேசவேண்டாம்”

ரொம்ப ஓவரா பேசிட்டோமோ?! அவள் இறங்கிற வரைக்கும் எதுவுமே பேசலை…. நான் என் stopல இறங்கும்போது bye சொன்னதுக்குகூட அவள் சின்னதா தலையைத்தான் ஆட்டினாள்…. வீட்டுக்கு வந்து ரெண்டு மூன்றுதடவை call பண்ணேன் full ring பொய் cut ஆகிடுச்சு!

நைட் 11 :45  இருக்கும் அவளே  call பண்ணா…

“ஹல்லோ சுவேதா இப்போதான் கோபம் தீந்துச்சா ?”

“இன்னும் இல்லை… ஏன் சார் call பண்ணமாடீன்களோ ”

“hey நான் 3 தடவை call பண்ணேன்.. நீ  attend பண்ணலை.. அதான்….”

“So ?! இன்னொரோதடவை call பண்ணவேண்டியதுதானே .. என் மேல உங்களுக்கு அவளோ லவ் இல்லை…”

“hey அப்படில்லாம் இல்லைடா…. ok நீ cut பண்ணு நான் call பண்றேன் “

“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாம்…”

“வேற enna வேணும்?”

“ஹ்ம்ம் இன்னைக்கு பஸ்ல கொடுக்கலைல.. அத்தகொடு ”

“Mobile லையா? “

“ஹ்ம்ம் ”

“hey r u serious ? ”

“ஹ்ம்ம் am serious டா கதிர்…. ”

“டா- வா …..??? ”

“ஆமாம் இன்னும் late பண்ணே.. bad  wordsல திட்டுவேன்  ”

மேலும் கேள்விகள் கேட்டு நேரம் கடத்தாமல்… இச்செயலைச் செய்தேன்…  

இச்… இச்…. என்வாயிநின்று cell வாய்வழியே அவள்வாய் சென்றது !!!

கதைகள் முதல்பக்கம்

அன்பரே இந்தப்பதிவு இதன் தொடர்ச்சியே http://senthyl.wordpress.com/2011/02/05/நான்-மேலே-மேலே-போயிபுட்ட/

அன்றைக்குபூரா ஒன்னும் புரியல,  training classல என்ன நடந்துசுனே தெரியல்ல

“ஐயோ அய்யயோ ” பாட்டுல வர்ற பிரபுதேவா மாதிரி திரிஞ்சிட்டுருந்தேன்.. பார்த்த

லஞ்ச் time வந்துடுச்சு… அப்போதான் நான் cellல பார்த்தேன்.. அவகிட்டேர்ந்து 11 sms

8 missed calls  வந்துருந்தது… உடனே அவளுக்கு   call  பண்ணேன்.. அவள் attend பண்ணாம cut பண்ணிட்டா… அய்யோ முதல்நாளே லவ்ல சண்டைவரபோகுதானு நினைச்சிக்கிட்டே canteen போனேன்.. அவவழக்கமா சாப்பிடுற இடத்துல எனக்கு முன்னாடியே வந்து உட்கார்ந்திருந்தா…

“hi Kathir sorry i was in rest room.. so i didnt pick the call…”

“Oh not a problem..” னு சொல்லி ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சிட்டே அவளோட tiffen box ah பார்த்தேன்…

“இன்னைக்கும் என்ன தயிர் சாதம்.. ஆம்லேட் ah ..? ” 

“ஆமாம்.. ஏன் கேக்குறீங்க ? ”

“சும்மாதான் ஏதும் different dish எடுத்துட்டு வந்துருகீங்கலானு பாத்தேன்…”

“ஹ்ம்ம் ஒண்ணு சொல்லவா ?”

“first   இப்படி வாங்க போங்கனு கூப்பிடறது நிறுத்துங்க.. சுவேதா, வா , போன்னு பேசுங்க… ”

“எங்க வா போன்னு பேசணும் ? ”

“எங்கவேணும்னாலும்…..”

“ஹ்ம்ம் அப்பறம்.. நம்ம  ரெண்டு  நாளைக்கு  முன்னாடிதான்  பேச ஆரம்பிச்சோம் அதுக்குள்ள என் மேல உங்களுக்கு அது வர என்ன காரணம்?  ”

இப்படி நான் கேட்பேன்னு அவ எதிர்பார்த்திருக்கமாட்டா.. குனிஞ்சு பாதி சாதம் வாயில வைத்திருந்தவ.. அப்படியே புருவத்த உயர்த்தி கேட்டா..

“அதுனா  எது?”

“அதான் லவ்….”

“உங்கள நான் இங்க பார்கறதுக்கு முன்னாடியே ஒரு browsing  centre ல பார்த்துருக்கேன்.. அப்போ நீங்க உங்க friend கிட்ட ‘இந்த interview வும் click ஆகலேன்னா மூட்டை தூக்க போறேன் மச்சி.. சும்மா எத்தனை நாள்தான் வீட்ல காசு வாங்கி சோறு தின்றது  ’ னு பொலம்பிகிட்டு இருந்தீங்க.. ”

“அட ஆமாம் அந்தநாளை நான் மறக்க முடியாது ஏன்னா அன்றைக்குத்தான்… எனக்கு வேலை confirmனு எனக்கு mail வந்த நாள்… Its Nov – 7 …. ”

“Oh அப்புறம் ஏன் அப்படி புலம்புனீங்க?”

“அப்போ எனக்கு தெரியாது.. அன்றைக்கு nite mail check பண்ணும்போதுதான் தெரியும்… Ok அப்படி பேசுறத கேட்டவுடனேயே  எம்மேல உனக்கு லவ் வந்துடுச்சா ? ”

“ஹ்ம்ம் பொறுப்பான அந்த பேச்சு புடிச்சிருந்தது… “ 

“oh அப்பறம் வேறென்ன எங்கிட்ட புடிச்சிருந்தது? ”

இப்போ இந்தகேள்விக்கு கொஞ்சம் வேட்கபடவே ஆரம்பிச்சிட்டா….

“போங்க கதிர் ஆபீஸ்ல இந்தமாதிரி கேள்விலாம் கேட்டு என்னை வெட்கப்படவைக்காதீங்க…”

அதற்கு பிறகு எதுவும் பேசவில்லை… ஒருவர் கண்ணில் ஒருவர் விழுந்து பார்த்துக்கொண்டே இருந்தோம் பின்பு விடைபெற்று தம்தம்  class ற்கு சென்றுவிட்டோம்….

Evening bus ல எப்போதும் உட்கார்ற இடத்துல காணும் பார்த்தா அவ last seat  ல உட்கார்ந்திருந்தா…

“என்ன last  seat ல உட்கார்ந்தாச்சு?” 

“இல்லை சும்மாதான் ”

பேருந்து புறப்படும் வரை அவளும் நானும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.. பேருந்து நகர்ந்தது..

“கதிர் ”

“சொல்லு சுவேதா…”  நான் என் செல்லுல message  படிச்சிட்டு இருந்தேன்…

“இங்க என்னை பாருங்க..”
அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.. அவள் கண்களில் ஆயிரம் கேள்விகள்…

“நான் தான் என் லவ்வ உங்ககிட்ட சொல்லிருக்கேன் நீங்க என்ன லவ் பண்றீங்கள்ள?”

எனக்கு சிரிப்புதான் வந்தது…

“கதிர் i need an answer … ”

“Yes  i too love you ”

“என்னை உண்மையா புடிச்சு சொல்றீங்களா? இல்லை நான் கேட்டேன்னு சொல்றீங்களா…?”

“huh உன்னை எப்போ முதல் முதலா interview ல பாத்தேனோ அப்பவே எனக்கு உன்னை ரொம்ப புடிச்சிபோச்சு.. மறுபடியும் உன்னை பார்த்ததுலேர்ந்து எம்மனசு உன்கிட்ட என் காதல சொல்லிடு சொல்லிடுனு சொல்லிகிட்டே இருந்துச்சு ஆனா என் நல்ல நேரம் நீயே முதல்ல என்னை காதலிக்கிறதா சொல்லிட்ட…”

கதிர் இன்னும் நாம நம்மள பத்தி தெரிஞ்சுக்க வேண்டியது நெறைய இருக்கு… ஹ்ம்ம்  

உங்களுக்கு புடிச்ச/ புடிக்காத  விஷயங்கள் எல்லாம் சொல்லுங்க…. ”

“எந்த Context ல கேட்குற?”

“ம்ம்ம் புடிச்ச கலர் , இடம், etc …. ”

“உன்னை பார்க்கிற வரைக்கும் இதெல்லாம் வேற வேற இருந்திருக்கெல்லாம்.. உன்னை எப்போ பார்த்து பேசிபழக ஆரம்பிச்சேனோ அப்போலேர்ந்து எனக்கு புடிச்ச கலர் , இடம், கவிதை, வாசம், எழுத்து  எல்லாமே  நீதான்… சுவேதா  ”

“இந்த பேச்சுதான் உங்க மேல இருக்குற காதல எனக்கு அதிகமாக்குது ”

அவள் கண்கள்ல வியப்பும் காதலும் நிரம்பி நீரா  இருந்துது… அப்போதான் யாரோ சொன்ன இந்த வாசகம் நியாபகத்துக்கு வந்தது  “நம்மளோட அன்ப நம்ம கண்கள் காட்டிகொடுதுடும்  ”… 

அவள் கண்களிலில் இருந்து காதல் நீராய்வழியுமுன் என்விரலால்  துடைத்தேன்…  அவள் என் கையைப்பற்றி  “I love you da கதிர் “ னு சொல்லிட்டு  என் புறக்கையின் மீது முத்தமிட்டால்.. ….

அன்றிலிருந்து மூன்றுவாரம் எல்லாம் இனிதாக வழக்கம் போல நடைபெற்றது “அது” ஆரம்பிக்கும்வரை…….

கதைகள் முதல்பக்கம்

அப்படியே கண்ணமூடினவன்தான்  எப்போ தூங்கினேன்னே தெரியல.. கண்ண விழிச்சி பார்த்தா… அடுத்தது என் stopping .. பக்கத்துல அவள் சன்னல் பக்கம் வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தா.. நான் விழிச்சது தெரிந்து என்னை பார்த்து லேசா சிரிச்சா…

“என்ன நல்ல தூக்கம் போல…” 

“இல்ல. சும்மா தான் கண்ணமூடிட்டு இருந்தேன்.. அதான் தூங்கிட்டேன் தெரியுதுல.. எழுப்பி விடவேண்டியதுதானே ?! ”

“எழுப்பலாம்னு நினைச்சேன் but ரொம்ப tired ah தூங்கிட்டு இருந்தீங்க.. stopping வந்தோனே  எழுப்பலாம்னு இருந்தேன்… அதுக்குள்ள நீங்களே விழிசுடீங்க…” 

“Oh thanks.. என் stopping வந்துடுச்சு…  c  u tomoro… do message me”

“Sure Kathir.. Bye…”

என் stopping வந்துடுச்சு…

பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கும் போதுதான் யோசிச்சேன் நான் ஏன் அவளை message பண்ண சொன்னேன்னு…. ஓகே அவள்  நட்பா சொல்லிருப்பான்னு நானே எனக்கு சொல்லிகிட்டேன். 

வீட்டுக்குள்ள அவன் இருக்ககூடாதுன்னு நினைச்சிகிட்டே நுழைஞ்சேன்… ஆனா அன்றைகின்னு பார்த்தா எனக்கு முன்னாடி எல்லாம் வந்திருந்தாங்க… என் பயம் எல்லாம் குமார் தான் ஏன்னா.. அவன் கேட்குற கேள்வி எல்லாம் விவகாரமா,  ஏடாகூடமா கேட்பான்….  குமார் நான் எப்போ வருவேன்னு காத்துகிட்டு இருந்த மாதிரி என்னை வரவேற்றான்…

“வா பங்காளி இன்னைக்கு என்ன நடந்துச்சு office ல..?”

“ஒண்ணும் பெருசா நடக்கல.. Everything went usual …”

“ஹ்ம்ம்ம் அப்பறம் அந்த பொண்ணு என்ன சொன்னா ? ”

நான் யாரப்பத்தி கேட்குறானு தெரியாத மாதிரி  “எந்த பொண்ணு? ” னு கேட்டேன்..

“என்னடா நான் யாரப்பத்தி கேட்குறேன்னு உனக்கு தெரியாது? அவபேரு கூட சுவேதானு சொன்னியே !”

“ஹ்ம்ம் ரெண்டு பேரும் ஒரே பஸ் தான் office ஒன்னா போயிட்டு வந்தோம் ”

“ஒரே பஸ்சுனுதான் தெரியுமே.. அவகூட பேசுனியா.. எதாவது சிக்னலாவது கொடுத்தியா? ”

“சும்மா பேசிட்டு போனோம்.. வரும்போது நான் தூங்கிட்டேன்… “

“தூங்கிட்டியா… அடப்பாவி! அவகிட்ட அப்படி இப்படி எதாவது பேசி அவ மனசுல உன்னை பத்தி என்ன நினைகிறாள்னு தெரிஞ்சுக்க வேண்டியது தானே? ”

“ஹ்ம்ம் எங்க classல ஒரு கேரளா பொண்ணு அவளப்பத்தி பேச்செடுத்தாலே சுவேதாவுக்கு கோபம் வருது…”

“சூப்பர்டா இது பொண்ணுங்களுக்கே உண்டான பொறாமை குணம்… so அவளோட mind ah read பண்ணிட்ட ”

“ஹ்ம்ம் எனக்கென்னவோ அவ மனசுல நான் இருக்கென என்னான்னு doubt -ஆ தான் இருக்கு “

“ஆமாண்டா இந்த காதல்ல இப்படிதான்.. பையனுக்கு அவன் லவ் பண்ற பொண்ணு தன்னை காதலிக்கிறாளா இல்லையாங்கிற doubt அவன் லவ் confirm ஆகுற வரைக்கும் இருக்கும்… அதே பொண்ணுக்கு லவ் confirm பண்ணதுக்கு அப்புறம் எங்க இவன் நம்மல உண்மையாதான் லவ் பண்றானான்னு doubt எப்போதும் இருக்கும்..! அதுக்குத்தான் ஆயிரம் sms , மணிக்கணக்குல பேச்சு எல்லாம் ”

“எப்படிடா லவ் பண்ண மாதிரியே சொல்ற… “

“டேய் அதெல்லாம் தானா வரும்டா …. ! அப்புறம் வேற என்ன பேசுனீங்க ??”

“அதான் சொன்னேன்ல வரும்போது தூங்கிட்டேன்னு… “

“ok டா.. நீ சொல்லவேண்டாம்… நான் சரக்கடிக்க போறேன்… உலகம் ஆயிரம் சொல்லும் ஆனா விலை என்னவோ 3 ரூபாதான் இதான் நம்ம policy … உன்னை மாதிரி லவ் கிவ்வுனு feel பண்றது எனக்கு புடிக்காது.. ”

அடப்பாவி நான் என்னவோ  லவ் பண்றதபத்தி  இவன்கிட்ட opinion கேட்ட மாதிரி ஏதோ சொல்லிட்டு போறான்…

Message tone அடிச்சது.. கண்டிப்பா அவள்தான் sms பண்ணியிருப்பான்னு.. டிவி மேல வெச்சிருந்த என் cell ல எடுத்தேன்.. அவள்தான் message அனுப்பியிருந்தா….

“Kathir , ve  reached home ” 

“Oh fine “

“Wat u doing?”

“Jus had ma dinner and listening to some music.. did u have ur dinner?”

“Yeah.. wat kinda songs u like? ”

“i love music so i used to listen all kinda songs…”

“wat sng ur listening nw?”

“Munbe vaa Anbe vaa”

“yeah ma favourite song… ”

“Mine too… “

அதுக்கு அப்பறம் ஏதும் message வரலை… தூங்கிட்டா போலனு… நானும் தூங்கிட்டேன்… இரவு 12 : 30 தூங்கிட்டு இருந்த நான் மூச்சா போறதுக்கு எழுந்தேன்… அப்போ என் mobile ல time என்னன்னு பார்க்க எடுத்தேன்.. பார்த்தா

1 message received  னு  display  ஆகியிருந்தது…  குமார்தான் எதாவது மொக்க forward அனுப்பி இருப்பான்னு Message-ah  Open  பண்ணா… சுவேதாகிட்டேர்ந்து  message  வந்திருந்தது….

“Hi can i call you now? ” message 11 : 00 மணிக்கு அனுப்பியிருக்கா.. அந்த நேரத்துல call பண்ணா நல்லா இருக்காதுன்னு.. நான் ஒரு message அனுப்பினேன்..

“are u still awake? “  அடுத்த நிமிஷம் அவகிட்டேர்ந்து reply வந்தது..

“No”

“Oh wat u doing then? “

“am jus thinking…”

“about?”

“About Love…”

லவ்வா?! அடிப்பாவி யாரையாவது லவ் பண்றாளோ?! அதுல எதாவது பிரச்சினைன்னு நம்ம help கேட்பாளோ..?   யாரையாவது லவ் பன்றாளானு கேட்கலாமா ? இப்படி பல கேள்விகள் எம்மனசுல எழுந்துச்சு…. அடுத்து நான் sms  அனுப்பரதுக்குள்ள அவகிட்டேர்ந்தே sms  வந்துச்சு…

“Are you in love with someone? ”

ஆமாம் உன்னைத்தான் லவ் பண்றேன்னு சொல்ல ஆசைதான்.. ஆனா அவள் என்ன நினைச்சு கேக்குறான்னு புரியாததால இல்லைனே reply பண்ணேன்.

“No. y did u ask this qn nw?”

“Juz thought of asking it to you…”

“r u in lov with some1?”

“Noo..”

“chill.. did any1 propose u?”

“ya 1 proposed me when i was in engineering entrance training.. but i didnt accept it..”

“Oh y ?”

“coz i was not very confident then.”

“Means u r very confident now rite?!”

“S i am… ”

“ok, u r confident nw den y u r not sleeping nw?”

“S am confident.. gonna sleep nw… c u tomoro… Sweet dreams ”

என்ன ஆச்சு இவளுக்கு ?! எதுக்கு இப்படி கேள்வில்லாம் கேக்குறா.. ஒருவேளை நம்ம மனசுல யாராவது இருக்காங்களான்னு  தெரிஞ்சிக்க sms பண்ணாளோ.. ஹ்ம்ம் எனக்கு sweet dreams சொல்லிட்டு … அவ நல்லா தூங்க  போயிட்டா.. என்னை புலம்பவிட்டுடா…. அப்படி அவ என்னை  லவ்  பண்றதுனா  சொல்லவேண்டியதுதானே … அது சரி  இந்த  பொண்ணுங்க  என்னைக்கு  முதல்ல  சொல்லிருக்காங்க… நாளைக்கு முதல் வேலைய இதை confirm  பண்ணிட  வேண்டியதான்! இப்படி எனக்கு நானே  சொல்லிட்டு  குப்புற  படுத்து தூங்கிட்டேன்… 

மறுநாள் காலை பேருந்தில் இருவரும் அமைதியாகவே சிறிது தூரம் பயணித்தோம்.

என்னால் இனியும் பொறுக்கமுடியாதுன்னு வழக்கம்போல நானே பேசஆரம்பிச்சேன்.

“யார் அந்த lucky Person ?”

“யாரு?”

“Hallo நேத்து ராத்திரிபூரா sms  அனுப்பி லவ் கிவ்வுனு  கேட்டீங்களே!”

“ஆமாம்.. ”

“அப்படி உங்கள புலம்பவெச்சவன் sorry புலம்பவெச்சவர் யாரு? “

“ஹ்ம்ம் pl  கதிர் இப்போ அதப்பத்தி பேசவேண்டாமே…”

“முடியாது எனக்கு இப்பவே தெரிஞ்சாகனும்… “

“ஏன்? உங்களுக்கு இப்பவே தெரிஞ்சாகனும்… ? ”

“ஏன்னா! நீங்க நேத்து ராத்திரி என் தூக்கத்தை கெடுத்துடீங்க… Ok  உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லேன்னா சொல்லவேண்டாம்… “

“Ok Ok relax கதிர்.. சொல்றேன்… ”

“ஹ்ம்ம் “

“இப்போதான் கொஞ்சநாளாதான் பழக்கம்…”

“Oh எங்க? உங்க ஏரியாவா?”

“இல்லை but  பக்கத்துலதான்… ”

“ஹ்ம்ம் அவரும் நம்ம office -ah  ?”

“ஹ்ம்ம்”

“oh உங்க batch trainee ? “

“இல்லை”

“oh  உங்க batch  trainer – ah ?”

“இல்லை ”

“நம்ம பஸ்ல வர்ற Programmersல யாருமா? “

“இல்லை.. ஆனா நம்ம பஸ்ல வர்ற ஆளுதான்…”

“oh யார் அது உங்க stopla ஏறுவானே அந்த கார்த்தியா ?”

“சீ சீ அவன் இல்லை…  ” 

huh என் பொறுமை இழந்து.. நான் direct ஆவே கேட்டேன்… 

” இவளோ பேரு கேட்டும் இல்லேன்னா அப்பறம் யாரு… நானா?”

“ஆ…” னு சொல்லி வெட்கத்துல தலைகவிழ்ந்தால்….

என் இதயம் ஒரு நொடி நின்று… ஓடத்தொடங்கியது… தொண்டையில் இருந்த

எச்சிலை நாவில் பரப்பி முழுதும் விழுங்கி… அவள் காதருகே மெல்ல கேட்டேன்…

“உண்மையா நானா? “

அவள் பதில் கூறாமல் தலையை அசைத்து தன் கையை என் கைமீது வைத்து ஆமாம் எனும் நிமித்தமாய் மெல்ல பற்றினாள்..

ஹ்ம்ம் ஒவ்வொரு நாளும் கையில file -ah தூக்கிட்டு வேலை தேடி அலையும் போதும் இந்த வெள்ளை பஸ் ஒவ்வொருமுறையும் cross ஆகும்போதும்

”இந்த பஸ்லலாம் நாம போவோமா?” னு மனசுக்குள்ள கேள்வி கேட்டுகிட்டதுண்டு!

இன்னைக்கு இப்படி எனக்கு புடிச்ச பொண்ணோட , நான் ஆசைப்பட்ட பஸ்ல போவேன்னு நினைக்கவேயில்லை… இப்போ நான் மனசுக்குள்ள சொல்லிகிட்டது

“கடவுள் இருக்குறான் குமாரு “…

என்ன பேசுறதுனே தெரியல.. சும்மா சன்னல் வழியா வேடிக்கை பார்துக்கிட்டும், அப்படியே திரும்பி அவளை பார்த்து சின்ன சிரிப்பு சிரிசிட்டும் இருந்தேன்..

அப்போதான் அந்த message வந்தது.. குமார்தான் அனுப்பி இருந்தான்!

“Machi mrng shw miss pannitada.. mamikku semma kissu koduthanda.. uncle engayo oorukku poranpola… hmmm mudiyala “ படிச்சதும் என்ன மறந்து “அடபாவிங்களா ?! ” னு சொல்லி சிரிச்சிட்டேன்.

பக்கத்துல இருந்த சுவேதா நான் சிரிச்சதபார்துட்டா..

“என்ன கதிர் ? ஏதும் ஜோக்-கா ? ”

“ஆமாம்.”

“Oh எனக்கும் forward பண்ணலாமே…”

“hallo இது நீங்க படிக்கிற மாதிரியான ஜோக் இல்ல..”

“ஒகே அந்தமாதிரியான ஜோக்-கா? ” “ஹ்ம்ம்ம் அந்த மாதிரியும் கிடையாது…”

“அப்போ எனக்கு அனுப்புங்க..”

“இல்ல சுவேதா அந்த மாதிரிதான்… அனுப்புனாலும் புரியாது..”

“Oh அப்போ அனுப்ப வேண்டாம்…” நான் மனசுக்குள்ள “ஹப்பா”

“சொல்லலாம்ல?!” ஒரு பக்க புருவத்த உயர்த்தி கேட்டா…

“சொல்லலாம்.. ஒரு மாதிரியா இருக்கு… ஹ்ம்ம்.. நாங்க தங்கி இருக்குற வீட்டுக்கு எதிர்ல ஒரு young couple தங்கியிருகாங்க.. அவங்கள்ல husband office போறதுக்கு முன்னாடி அவர் wife கிட்ட bye சொல்லிட்டுதான் போவாரு ” இவ்வளவு சொன்னதுல புரியாமலா இருக்கும்..

புரியாத மாதிரியே கேட்டா “ஒகே இதுல என்ன ஜோக் இருக்கு?! ”

“ஒண்ணுமில்ல…. அவர் கிளம்பி போகிறதுக்கு முன்னாடி, சொல்லிட்டு போறதுக்கு முன்னாடி அவர் wife ah kiss பண்ணிட்டு போவாரு… அதை நான் miss பண்ணிட்டேன்னு குமார் message பண்ணி இருக்கான்.. ” “Wat ? oh அதை பார்க்கிறத miss பண்ணிடீங்கன்னா ?! ”

“yes ” . ஒரு மாதிரி மூஞ்ச சுழிச்சி சிரிச்சி silent ஆகிட்டேன். கொஞ்ச நேரம் பேசவே இல்லை.

“என்ன? தப்பா எடுத்துடீன்களா? “

“இல்லை , இல்லை பசங்கலாம் இப்படிதான்னு தெரியும் ”

” hallo என்ன பசங்கல்லாம் அப்படின்னு பொதுவா சொல்றீங்க?! ஏன் இதே உங்க வீட்டு எதிர்ல இந்த மாதிரி couple அந்த மாதிரி நடந்துகிட்டா.. நீங்களும் பார்த்து enjoy பண்ணுவீங்கல ? ”

அவள் பதில் சொல்றதுக்கு முன்னாடி office வந்துடுச்சு so நாங்க break ல meet பண்ணலாம்னு சொல்லிட்டு என் training class room க்கு போக ஆரம்பிச்சேன்… அவளும் “Will answer u in break ” னு சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டா…

Lunch break – அவள் second floorல இருக்குறதா sms பண்ணா…. நானும் சாப்பாடு வாங்கிகிட்டு அவள் பக்கத்துல போய் உட்கார்ந்தேன்… காலையில நான் கேட்ட கேள்விக்கு கோவமா ஏதாவது பதில் சொல்லிடுவாலோனு.. நானே ஒரு கேள்விய கேட்டு ஆரம்பிச்சேன்..

“Hi training start பண்ணிட்டாங்களா ? எண்ண நடந்துச்சு இன்னைக்கு? “

“ஹ்ம்ம் ஒண்ணும் பெருசா நடக்கல just introduction தான்…. எங்க batchல 15 பேர்….8 boys 7 girls .. All are nice ”.

“Same happened in my class also .. Hanshika is special .. செம்ம அழகு … கோதுமை நிறம்… ”

“ஓ… உங்க batch பொண்ணா? என்ன north indiana ? ”

“இல்ல சுவேதா, நானும் அப்படித்தான் நினைச்சேன்…. ஆனா கேரளா… செம்ம structure … அளவான உயரம்… அழகான குரல்.. என்ன style லா பேசுறா தெரியுமா? ” பெண்களுக்கே உண்டான அந்த possessiveல அவள் முகம் மாறிடுச்சு..

“Ok ஒகே அவள் புராணம் போதும் first சாப்புடுங்க ” னு என் தட்ட கைகாமிச்சு கோபமா சொன்னா.. எனக்கு சிரிப்பு வந்தாலும், பேசாம குனிஞ்சு சாப்பிட ஆரம்பிச்சேன்…

“உங்க class ல பொண்ணுங்கலாம் எப்படி? “

“Hallo வேற ஏதாவது பேசுறீங்களா ? ஏன் இந்த boysலாம் எப்போ பார்த்தாலும் girls பத்தியே பேசிகிட்டு இருக்கீங்க? ”

 அவ பார்வையில கோபம் அப்பட்டமா தெரிஞ்சது யப்பா lunch time முடிஞ்சது நான் என் class க்கு போக ready ஆனேன்…

“ok ok cool evening busல meet பண்ணலாம் ” னு நான் escape ஆகிட்டேன்..

இந்த நாள் இனிய நாளா முடிஞ்சிது. இன்னைக்கு அவளை கொஞ்சம் கடுப்பெதிட்டோமோனு ஒரு feel . பஸ்ல ஏறி அவள் உட்கார்ந்திருந்த சீட்டுக்கு பக்கத்துல போய் உட்கார்ந்தேன்.. அவள் எதுவும் பேசல, கோபமா இருக்கானு தெரிஞ்சது.. நானும் எதுவும் பேசல but ஒரு sms அனுப்பினேன்.

“Hi”

“Hi” னு அவளும் reply பண்ணுனா…

“r u angry with me?”

“no”

“then y ur nt talkng to me”.. silence breaks she starts talking to me…

“ம்ம்ம் சொல்லுங்க sir .. என்ன பேசணும் ? ”

“யப்பா ஒரு வழியா பேசிடீங்க .. Thanks “ “

”ம்ம் afternoon class ல என்ன நடந்துச்சு ?”

“ஓ அதை ஏன் கேக்குறீங்க.. செம்ம கூத்து அடிச்சோம்… சில பல games லாம் ஆடினோம்… என்னோட game pair -ஆ Hanshika … ம்ம்ம் அவ என் teamla இருந்ததாலையோ என்னவோ எல்லா games லையும் நாங்க first வந்தோம்… ”

“ok ஓகே மறுபடியும் அவ புராணத்தை ஆரம்பிச்சிடாதீங்க ! ”

“அட என்ன சுவேதா நான் அவளை பத்தி பேசினாலே உங்களுக்கு கோபம் வருது. ok இனிமே அவளை பத்தி பேசலை… ”னு சொல்லிட்டு சும்மா கொஞ்சம் கோபப்பட்ட மாதிரி திரும்பிகிட்டேன்.

சில நிமிடங்கள் எதுவும் பேசவில்லை… பஸ்ல FM ல மஞ்சள் வெயில் பாட்டு ஓடிட்டு இருந்துது…. இரு இருக்கைக்கும் நடுவே கை வைப்பதற்காக இருக்கும் சிறு கட்டையின் மீது கை வைத்திருந்த நான் அவள் கை என் கை மேல் பட்டதுனர்தேன்..

ஒரு பெண்ணின் இஸ்பரிசம் முதல்முதலாக உணர்ந்தேன்.. அவள் தன் இருக்கைமீது சாய்ந்து சிறு துயில் கொண்டிருந்தால் இதுவரை chemical மாற்றங்களை மட்டும் உணர்ந்து வந்த நான்.. சில biological மாற்றங்களையும் உணர்ந்தேன்…. எங்கே கையை எடுத்துவிட்டால் அவள் உறக்கம் கலைந்துவிடுமோ என எண்ணி நானும் என் இருக்கையில் சாய்ந்தேன்… கண்மூடி ஏதோ உலகில் பறந்தேன்.

கதைகள் முதல்பக்கம்

எல்லாரும் உணருகின்ற உணர்சிகளின் தாக்கம் ஒன்றாயினும் அவரவர் ஒவ்வொரு உணர்ச்சியையும் உணர்தல் தனிமனிதனின் அனுபவமே ! ஆகவே எல்லோரும் ஒரே உலகில் இருந்தாலும் உணர்வுகளை தனித்தனியே உணருதலால் ஒவ்வொருவனும் ஒரு உலகம் தன தனி உலகில் வாழ்கிறான் என்று சொல்லப்பட்டு .. ஒருவனின் உலகை (வாழ்கையை ) சுற்றி வரும் கதைக்களம் கொண்ட படம் மந்திரப்புன்னகை !

ரொம்ப படிச்ச ஹீரோ , பெரிய வேலை , எல்லாரும் இவர்கிட்ட அன்பாயிருப்பங்க,ராமர்க்கு அப்பறம் நாம பார்க்கிற ஒரே நல்லவரு இந்த படத்துல   வர்ற hero character னு சம்பிரதாயங்கள் உடைக்கப்பட்டு முதல் 2 comma களுக்கள்   மட்டும் இருக்குற தகுதிகள் பெற்ற ஒரு கதாப்பாத்திரம் இந்த கதையின் நாயகனின் கதாப்பாத்திரம்.  இந்த கதாப்பாத்திரத்தை பற்றி பேச / எழுத ஆரம்பித்தால் இந்த ஒரு post போதாது. மிக அருமை, karu.பழனியப்பன் (K.P) பின்னி பெடல் எடுத்திருக்கார்.

படத்தின் அடுத்த கதாப்பாத்திரம், கதையின் நாயகி – நந்தினியாக மீனாட்சி , இந்த செவ செவnu irukkura நாயகிகள் எல்லாம் waste னு சொல்ற அளவுக்கு என்ன கவர்ச்சி யப்பா….. அதுவும் அந்த black  saree - ல… ஹ்ம்ம் .. சதையோட மட்டும்  இல்லாம  கதையோடையும் ஒட்டிநிக்கிறாங்க … குறிப்பா climax ல நல்லா  நடிச்சிருக்காங்க….

சந்தானம் - இவர் சும்மாவே 2 meaningla  பேசுவாரு இந்த படத்துல  கேக்கணுமா? செம்ம காமெடி பண்ணிருக்காரு.. மேஸ்திரியா வர்ற character பாவம் இந்த சந்தானம் character அவரை நாசம் பண்ணிடுது.  எ- Hilarious Character .

இந்த படம் மட்டுமல்ல K.P யோட எல்லா படத்துலையுமே எனக்கு ரொம்ப புடிக்கிறது வசனங்கள்தான்.. இந்த படத்துலயும் ரொம்ப ரொம்ப அருமையான , இயல்பான வசனங்களை காட்சிக்கு ஏற்றவாறு வைத்துள்ளார் இயக்குனர் K.P . அதை வெகுவாக எல்லா கதாப்பாதிரங்களும் வெகு இயல்பாக உள்வாங்கி வெளிபடுதியுள்ளனர், இதில் ஜோலிதிருக்கும் பாத்திரம் K.P .

இதோ சில சாம்பிள் வசனங்கள்,

வாயில் பீர் பாட்டில் open பண்ணும் பெண்ணைக்கண்டு – ஆணுக்கு பெண் இணையென பாரதி சொன்னக்கூற்றை சொல்லுமிடம்..

” தன் செருப்பு காணாபோன உடனே தான் நாம எல்லார் காலையும் பார்க்க ஆரம்பிக்கிறோம்”!

“ஊர்ல படிக்காதவன் மாட்ட புடிச்சிட்டு அலையிறான் இங்க படிச்சவன் நாயை புடிச்சிட்டு அலைகிறான்”

இப்படி பல வசனங்கள் , அம்மா -க்கு அளிக்கிற புது விளக்கம் முதல் காதலுக்கு அளிக்கிற அநியாய விளக்கம்வரை  சும்மா கலக்கு கலக்குன்னு கலக்கியிருக்கார் K.P.

எனக்கு எல்லா கட்சிகளுமே பிடிச்சிருந்தது , மிகவும் பிடித்தகட்சிகள் Meeting ல் இருக்கும்போது phone attend பண்ற scene  , இடைவேளைக்குபின்  டாக்டர்கிட்ட இடைவிடாது K.P  பேசுற scene …

இந்த படத்த பாராட்டி மட்டும் எழுதமுடியாது ஏனென்றால் படத்துல பாடல்கள் அவ்வளவா நல்லா இல்லை… வசனங்கள் சில இடத்துல நாராசம்.. இந்த படம்

Super , Waste

Class , Mass

மொக்கை , தூளு

இப்படி வழக்கமான வார்த்தைகளால வர்ணிக்கமுடியாத படம்.

So இது நல்ல படமா ? கெட்ட படமா ? தெரிலையே மச்சி ஒரு டிக்கெட் சொல்லு ….

ஒரு நாள் அவர் மணி அண்ணன் கடைல tiffen வாங்கி அங்கேயே மறந்துவெட்சுட்டு போயிட்டாரு.. நான் தான் அப்புறம் எடுத்துட்டுபோய்  அவர் room ல கொடுத்துட்டு வந்தேன்.. அப்போ அவர் ரூம்ல அவர் இளமைகாலத்துல எடுத்துகிட்ட fotos லாம் frame போட்டு மாட்டிவெச்சிருந்தார்.. எல்லா போட்டோலையும் க்கலாம்புல கலர் shirt ம் , phant ம் போட்டிருந்தார்… அந்த புகைப்படங்கள் எல்லாம் அவர் எப்படி தன் இளமைக்காலத்தை இன்பமாக, அனுபவித்து வாழ்த்திருக்கிறார்னு தெளிவாகாண்பிச்சது! 

எப்போதும் அவர்கிட்ட யாராவது இந்த dialogue கை அடிக்கடி சொல்றத கேட்டுருக்கேன், “உனக்கு என்னப்பா தனிக்கட்டை , குடும்பமா , குட்டியா , பத்தாததுக்கு Pension வேற வருது..” இதை கேட்கும்போதெல்லாம் அவர் சொல்ற ஒரே பதில் “என்ன pension வந்து என்ன ? ஒரு குடும்பம் இல்லையே! நான் வாழுறதெல்லாம் ஒரு வாழ்கையா?! ” இதில் இருக்கும் அர்த்தம் அவருக்கு பெரும்வலியை தரும். Flats ல எல்லார்கிட்டையும் அன்பா பேசுவார், குழந்தைகளுக்கு இவர்தான் captain / friend எல்லாமே, இவர்தான் இந்த flats ல இருக்குற நிறையா குழந்தைகளுக்கு பாட்டி வடை சுட்ட கதையிலிருந்து அம்புலிமாமா கதைவரைக்கும் சொல்றவர். அப்படி குழந்தைகளை கொஞ்சும் போதும் “டேய் நீ எனக்கு நெய்பந்தம் புடிப்பியா ?” னு சிரிசிட்டே கேட்பாரு , அவர் மனசுல  இருக்குற ஏக்கம் அந்த சொற்களில் ஒளிந்திருக்கும்.

இவர் தன்னோட அறையை ரொம்ப சுத்தமா வெச்சிருப்பார். முடிஞ்சவரைக்கும் plastic cover ஹ avoid பண்ணிடுவார். அப்படியே குப்பையை அள்ளி plastic cover ல கொண்டுபோனாலும் குப்பைகூடைல குப்பையை மட்டும் கொட்டிட்டு cover ஹ பக்கத்துல இருக்குற ஆணியில் மாட்டிடுவார்.. குப்பைகாரனுக்கு cover தனியா பொறுக்குற நேரம் இவரால கொஞ்சம் மிச்சம்! எப்பவாச்சும் தண்ணி அடிப்பார் , அப்படி தண்ணியடிச்சா அவர் family பத்தி ஏதாவது புலம்புவார் .. அப்படி புலம்பும்போதுதான் தெரிஞ்சது , இவர்  இவங்க வீட்ல பிறந்த ஏழாவது புறப்பு ; படிக்கிரகாலத்துல பயங்கர வம்புக்காரர்.. அதனாலையே இவர் அப்பா இவரை மிலிடரில சேர்த்துவிட்டுடார்….  இவங்க அப்பா அம்மா போனபிறகு இவர் கூடபிறந்த புறப்புகள் எல்லாம் இவருக்குன்னு எதுவும் கொடுக்காம இவரை தனியா விட்டுடாங்க  ! 

அப்படி புலம்பும்போது கூட இவர் யாரையும் திட்டலாம் மாட்டார் .. தான்தான் சுதாரிப்பா இல்லாம இருந்துட்டதா சொல்லி வருந்துவார். 

இப்பவும் தன் அண்ணன்கள் வீட்டோட வாழணும்னு ஆசை ஆனா அவங்கயாரும் இவரை சேர்த்துக்க ரெடியா இல்லை..  பெசன்ட் நகர்ல இருக்குற  கடைசி அண்ணன் வீட்டுக்கு மட்டும் போய்வருவார் , அதுவும் மிலிடரி கான்டீன்ல  இவர் மூலமா வீட்டுக்கு தேவையான பொருட்கள் வாங்குறதுக்காக மட்டுமே இவரோட உறவுகொண்டாடினர்!

இன்றைக்கு அவர் கடைசி அண்ணன் தகவல் அனுப்பிச்சும் அப்படி யாரையும் தெரியாதுன்னு சொல்லிட்டார், கடைசி அண்ணன்! அப்பறம் flats ல இருந்த சில நல்லுள்ளங்கள் , சலூன் கடை கணேசன் , டீ கடை மணி அண்ணன் இவங்கெல்லாம் சேர்ந்து இன்றைக்கு இவருக்கு ஒரு நல்ல இறுதிமரியாதை செலுத்தினாங்க… Electric இடுகாட்டில் இட்டதினால் “யார் கொல்லி வைப்பது என்ற  குழப்பமில்லை” !!!

இந்த சுப்பிரமணி சார் போல நிறையா நல்லவங்க நம்மமத்தில வாழ்ந்துக்கிட்டுருக்காங்க; இறந்தபோதிலும் நம்மமனசுல வாழ்ந்துகொண்டிருப்பார்கள்!

Evening Room-க்கு வந்தவுடன், நண்பர்கள் எல்லாம் ஒருத்தன் மாற்றி ஒருத்தன்  ஒவ்வொரு கேள்விய கேட்டு முடிசாங்க, நானும் அவனுங்க கேட்ட கேள்விக்கெல்லாம் பதில் சொன்னேன்.  அதுவரை சும்மா இருந்த குமார் முக்கியமான கேள்விய கேட்டான் . 

“மச்சி Figure-லாம் எப்படிடா?  எதாவது Correct ஆச்சா?”

“எல்லாம் சுமார்தான் மச்சி அவ ஒருத்திய தவற… டேய் நான் interview போனப்போ ஒரு பொண்ண பார்த்தேன்னு சொன்னேன்ல..”

“ஆமாம் அவளை இன்னைக்கும் பார்த்தியா ?”

“ஆமாம் மச்சி. அவளும் நம்ம Year passed out தான் , என் கூடத்தான் அவளும் Join பண்ணா…”

“சூப்பர் அவகிட்ட பேசுனியா? ”

“ம்ம்ம் பேசுனன்டா… first என்ன தெரியாதுன்னா.. அப்பறம் அவளாவே வந்து பேசுனா….”

“அப்படிபோடு , அவ பெயர் என்னா? எங்கிருந்து வர்றா?”

“பெயர் சுவேதா , அசோக் நகர்ல இருந்து வர்றா… செம்மடா அவ “

“ஆகா நம்மாளு ஒருத்தன் காதல்ல விழுந்துட்டாண்டா… ”

“டேய் டேய் சும்மா இன்னைக்குத்தான் பேசவே ஆரம்பிச்சிருக்கேன் அதுக்குள்ள லவ் கிவுனு , அவளை பார்த்தா அப்படி தெரியலாடா..”

“மச்சி எல்லாம் இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கும்..  அப்பறம் என்ன பேசுனீங்க? ”

“சும்மாடா பெருசா ஒன்னும் பேசல… just அறிமுகமாகிட்டோம்.. அவ்வளவுதான்..!”

“அவ்வளவுதானா? atleast அவள் phone numberஆச்சும் வாங்குனியா? ”

“ம்ம்ம் வாங்கிட்டேன். அதுவும் அவளே தான் கேட்டா.. ஏன்னா எங்க ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே route , அதனால அவ bus  பத்தி update கேட்க உதவும்னு என் நம்பர கேட்டு வாங்கிக்கிட்டா… ”

“அப்படிபோடு அவளே வந்து பேசுறா , அவளே வந்து நம்பர் தர்றா..ஹ்ம்ம் மச்சக்காரண்டா நீ…”

பேசிக்கிட்டுருக்கும் போதே அவள் கிட்ட இருந்து sms வந்தது….நல்ல வேலையா TVல பொங்கல் நிகழ்ச்சிகள் என்னன்னனு போட ஆரம்பிச்சான், நான் Silenta cell எடுத்துக்கிட்டு S ஆனேன்..!

“Hai Kathir our bus route number is 001 rite?”

“அடிப்பாவி” –  இப்படி ஒரு மொக்க கேள்வி கேட்டு sms வரும்னு எதிர்பார்கல.. ஹ்ம்ம் நான் எப்படியும் மறந்துடுவேன்னு noteல எழுதி வெச்சிருந்தத எடுத்து பார்த்தேன்.. அவ சொன்ன route நம்பர் தான்….

“Yes u r rite” னு நான் reply அனுப்பினேன். அவள் ஏதேனும் கேட்டு sms அனுப்புவான்னு cell-லையே பார்துக்கிட்டுருந்தேன்..10 நிமிஷம் ஓடிடுச்சு, ஒரு sms வந்தது…

“Had ur dinner?”

“Yes .. Did u ? “

“hmmm.. wat u doing?”

“Just replyin to ur message… “

“Oh come on Kathir.. ”

“Jus chatting with ma roommates…”

“r they ur college mates? ”

“S dey are ma PG mates… “

“oh are u a Post – Graduate?! wots ur qualification? ”

“MCA.. urs ? “

“Fine. B.E”

“B.E in ?”

“ICE – Instrumentation and Control Engineering”

“wat u doing ?”

“nothing great.. am bit tired…. ”

“okay take rest… will c u tomoro…”

“y kathir ? r u gonna sleep now?”

“No. u said ur tired.. tats  y i jus wanna drop myself … “

“am not that much tired, can talk for some more time..”

“About?”

“about?! u tell something…”

“huh.. is this ur first job?”

“Yeah…… i was doing a network course at NiiT.. but i didn’t complete it…”

“y u didnt complete it?”

“I got this new offer , so i didnt continue that course. wat abt u?”

“Yes this is ma first job.. past 6 months was doing nothing other than searching a job “

சரி முதல் நாளே ரொம்ப நேரம் பேசுனா ஏதும் தப்பா நினைச்சுக்கப் போறான்னு ”Good night “னு சொல்லி முடிக்கலாம்னு…

“okay its already 11, will c u tomoro…Gud Nyt… Sweet Dreams” னு message அனுப்பிச்சேன்.. அவளும் பதிலுக்கு “Good night Kathir. TC.” னு message அனுப்பினா.

அப்பாடா எங்க அவ இன்னும் conversationனை இழுத்துடுவாளோனு நினைச்சேன்….

என்னான்னே தெரியல  கொஞ்ச நேரம் தூக்கமே வரல ஒருமாதிரி சிரிச்சிக்கிட்டே படுத்திருந்தேன்.. இதையும்

குமார் பார்த்துட்டான் “ஆஹா ஆரம்பிச்சிடிச்சாடா உனக்கும்..”

“டேய் சும்மா தூங்குடா” னு சொல்லிட்டு நான் போர்வையை முகம்வரை மூடி உறங்கிவிட்டேன்.

மறுநாள், என்றைக்கும் அலாரம் அடித்தும் எழமனமில்லாது உறங்கும் நான் அன்று அலாரம் அடிக்குமுன் எழுந்து officeக்கு கிளம்பினேன். மனசுல ஏதோ ஒரு சந்தோசம், உற்சாகம்.. புதுசா ரிலீஸ் ஆனா தலைவர் படம் பார்க்க போற மாதிரி அப்படி ஒரு மகிழ்ச்சி… வீட்டு வாசற்படியவிட்டு இறங்கியுடனே கை தானா செல்ல

எடுத்து அவள் number-ah dial செய்ய ஆரம்பிச்சது.. ring அடிக்க ஆரம்பிச்சிது மனசு பட படனு அடிக்க ஆரம்பிச்சது!

என்னவோ என் call-க்கு காத்துக்கிடந்தது போல ரெண்டாவது ring-லையே phone-ன attend பண்ணா.

“Good Morning கதிர் சொல்லுங்க..” 

“Good Morning சுவேதா.. bus  வந்துடுச்சா?”

“இல்லை கதிர். நான் இப்போதான் bus stopக்கு வந்தேன்.. bus இங்க வந்தோனே உங்களுக்கு inform பண்றேன்..”

“oh thanks சுவேதா… busல பார்க்கலாம்…”

” Ok கதிர்” …

இப்போ படத்துக்கு டிக்கெட் கிடைச்ச சந்தோசம்.. அடுத்த 2 நிமிசத்துல அவகிட்டேருந்து sms வந்துச்சு…

“Hi  bus has come to my stopping  ”

“Fine . Thanks “

message வந்து ஒரு 5  நிமிஷம் இருக்கும் , bus என் stopping க்கு வந்தது… bus – ல ஏறியவுடன் அவள் எங்கு இருக்கிறாள்னு தேடின என் விழிகள்…….. பார்த்த அவள் bus ல last  but one seat ல இருந்து கையை உயர்த்தி தன் அருகில் காலியாக இருக்கும் இருக்கைக்கு அழைத்தாள்…!

கதைகள் முதல்பக்கம்

அப்படி இப்படின்னு சாப்பாட்டு நேரம் வந்துடுச்சு. நேரம் : 12 : 45 . ஒரு வழியா அன்றைக்கு வந்த அனைவரையும்  ஆளுக்கொரு technologyல allocate பண்ணிட்டாங்க.  ஒருத்தர் எல்லாருக்கும் ஒரு துண்டு சீட் கொடுத்துக்கிட்டு வந்தார், எனக்கும் ஒண்ணு கொடுத்தார். அதை வாங்கி பார்‌த்ததுக்கு அப்பறம் தான் தெரிஞ்சுது அது சாப்பாட்டு Tokenனு.

HR “Okay guys think you all got your food token! Please go have your lunch and lets meet again after 45 minutes…”. சொன்னதுதான் தாமதம் எல்லாம் canteen எங்கணு பறக்க ஆரம்பிசாங்க….  ஆனா நான் மட்டும் அவள் எங்க இருக்கானு சுத்தி முத்தி பார்த்தேன்… அப்போ பின்னாடி இருந்து ஒரு குரல்.. “Hai….” 

 திரும்பி பார்த்தா அட நம்பவே முடியல , அவள்தான் வாய் திறக்காது புன்னகையை உதடுகளில் குவித்து என்னை பார்த்து நின்றாள்… நான் நொடி இறந்து மீண்டும் பிறந்து, “Oh Hai.. am just looking for yu…Yuvi… my friend..”  சமாளிச்சேன், அவள்.. ”Oh fine.. thought of joining u for the lunch” “அட லூசு அவளே சாப்பிட கூப்பிடும் போது ஏண்டா சொதப்புற “னு எனக்குள்ளேயே சொல்லிக்கிட்டு…. “Hey i will join you.. think he has gone to meet his friend who is working in this office.. he already told about this….” “சபாஷ்” நான் எனக்கு நானே மனசுக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டேன்!  இரண்டு பேரும் Canteen  போய்ச் சேர்ந்தோம்.. கையில் இருந்த tokena கொடுத்து , வரிசைல நின்னு தட்டு ஏந்தி சாப்பாடு வாங்கி ஒரு table புடிச்சி உட்காரத்துக்குள்ள அப்பாடானு ஆகிடுச்சு… நடக்கரதெல்லாம் ஏதோ கனவு மாதிரி இருந்துச்சு… heart-beat வேற ஏகத்துக்கு அடிக்க ஆரம்பிச்சது..  கட கடன்னு தண்ணிய குடிச்சிட்டு. throat-ah Clear பண்ணிட்டு… நானே பேச ஆரம்பிச்சேன்…

“So u do remember me? rite?”

“Yes, i do remember you but i was bit tensed and i didnt recognize u this morning..”

“Its okay.. am happy that u recognized me now.. am Kathir..”

“am Swetha… ”

“R u from bangalore? “

“No am from chennai only..”

“So u know Thamizh rite?”

“Ofcourse…”

“Ofcourse…?! Ofcourse தமிழ் இல்லையே…!”

“ஆமாம் தமிழ் இல்லைதான் ”
“யப்பா.! தமிழ் நல்லா பேசுறீங்க.. ”
“Halloh சும்மா ஓட்டாதீங்க, நான் சாதாரணாமா-தான் பேசுறேன்… ”
“இல்லங்க உங்க voice நல்லா sweet-ah உங்கள மாதிரியே இருக்கு ”
“ஹோ …”னு சொல்லிட்டு உதட்டை வாயினுள் மடக்கிச் சிரித்தால்…                     

 “அட.. ஆமாங்க . சரி நீங்க எந்த ஏரியால இருந்து வரீங்க ?”
“நான் அசோக் பில்லர் கிட்ட இருந்து வரேன்.. நீங்க? “                                                            

“நான் கிண்டில இருந்து வரேன்”..

 
“இல்லங்க…. தஞ்சாவூர் ! உங்க native?”

“உங்க native சென்னையா? ”

 
“Okay”
பேச்சுக்கு சின்ன break விட்டுட்டு , அமைதியா இருந்தோம்.
எதாவது கேட்கலாம்னு யோசிச்சிக்கிட்டே சாப்பிடும் போது ,அவளே
ஒரு கேள்வி கேட்டா….

“எனக்கு சென்னை தான்..”

“Are you staying with your friends?”

“Yes…”

“Jolliana Life!”

“என்னங்க  ஜாலி ?! Everything has its own happiness….!”.                                                            

  “ம்ம்… சாப்பாடெல்லாம் hotelதானா? இல்ல cook பண்றீங்களா? ”
“Cookingஹா ஒரு தடவ try பண்ணிட்டு விட்டுட்டோம்.. hotelதான்…”

காலையில சாப்பிடாததுனால வேகமா சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டேன் . அவ பாதி
plate கூட முடிக்கல..

“Okay am done.. lets start” னு சொல்லிட்டு தட்ட எடுத்துட்டு எழுந்தா…
“என்னங்க பாதி சாப்பாடு அப்படியே இருக்கு.. போதுமாங்க சாப்பாடு ?”
“போதும் கதிர்… am done..”

திரும்ப meeting hall-க்கு வந்தோம்… எங்கள 12:45 வரச்சொல்லிட்டு , 1:00 pmக்கு தான்  HR வந்தாங்க… “Welcome again people.. hope you all had a good lunch. Our company has tie-up with these banks and you can opt any one bank to open a salary account.. Now the each representative from different bank will give a brief introduction about their bank and the attractive plans they offer… ” ஹா ஒவ்வொரு Bankலெர்ந்து வந்தவங்கலும்  அவங்க அவங்க bankஹ பத்தி
என்னன்னவோ சொன்னாங்க, நான் என் friendகிட்ட எது நல்ல bankகுனு  கேட்டு வச்சிருந்தேன். so அந்த bankலயே account open பண்ணினேன். அவ எந்த bank opt பண்றதுணு கொஞ்சம் குழம்பி இருக்கானு தெரிஞ்சது..

“என்னங்க எந்த bank  choose பண்றதுணு confusion-னா இருக்கா?”
“Yes கதிர் ”
“உங்களுக்கு Ok-னா நான் account open பண்ண bank-லையே  நீங்களும் account open 
பண்ணலாம். “                                                                                                                                               

 “ஓகே கதிர் நானும் நீங்க account open பண்ண bank-லையே நானும் account open பண்றேன் “…
ஒரு வழியா எல்லா formality-யும் முடிஞ்சு நாளை முதல் office name சொல்லி  இந்த Office-ல report பண்ணுங்கனு சொல்லிட்டு அந்த HR கிளம்பிட்டாங்க…. அடுத்த நாள் எந்த    bus-னு பார்த்து குறிச்சுக்கிட்டு கிளம்பலாம்-னு பார்த்தா அவளுக்கும் எனக்கும் ஒரே bus…
சரி அவள் கிட்ட எப்படி phone number கேட்கலாம்னு யோசிச்சா…
“கதிர் நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே ரூட் தான்… உங்க Mobile நம்பர் சொல்லுங்க suppose நான் bus-ஸ miss பண்ணா உங்களுக்கு call பண்ணி தெரிஞ்சுக்கலாம்..”
“அட நானும் இதுக்காகத்தான் உங்க நம்பர் வாங்கணும்னு நினைச்சேன்… உங்க நம்பர் சொல்லுங்க நான் Missed call கொடுக்குறேன்….”

மனசுக்குள்ள அப்படி ஒரு சந்தோசம் .. யாரோ என்ன பார்த்து இப்படிச் சொன்னது கேட்டுச்சு…

 ”டேய் அவ நம்பர்தாண்டா கிடைச்சிருக்கு.. என்னவோ
அவளே  கிடைச்ச மாதிரி  ரொம்ப சந்தோசப்படாத….”

கதைகள் முதல்பக்கம்